ที่ผ่านมามีหลาย ๆ อย่างที่ไม่เคยได้ทำ

เพราะไม่กล้าทำ

ที่ผ่านมามีหลาย ๆ เรื่องที่อยากทำแต่ไม่ทำ

เพราะคิดว่าทำไม่ได้

<---------->

มีหลายครั้งที่ไม่กล้าจะทำในสิ่งที่ตัวเองอยากจะทำซักที

เพราะไม่กล้าตัดสินใจ

เพราะว่า...คนอย่างชั้นกลัวการเปลี่ยนแปลง

แต่พอมองกลับไปในวันนี้

มันน่าเสียดายแค่ไหนที่ชั้นยอมแพ้ก่อนจะถึงเส้นชัย

ถ้าชั้นอดทนเดินอีกซักนิดก็คงจะทำได้สำเร็จ

ที่ชั้นยอมแพ้...เพราะว่าชั้นคิดว่าชั้นคงทำมันต่อไปไม่ได้

เพราะด้วยความที่ชีวิตชั้นไม่มีการเปลี่ยนแปลง

บางที...ชั้นเลยคิดว่า...ชั้นตายไปแล้ว

เพราะการที่ชั้นไม่เปลี่ยนแปลงก็เหมือนที่ชั้นไม่ได้เคลื่อนไหว

เหมือนไม่ได้เคลื่อนไหวอยู่บนโลกนี้

เหมือนตายไปแล้ว

ชั้นยืนอยู่กับที่...หยุดอยู่กับที่ตลอดเวลา

เพราะชั้นอ่อนแอ

มันจริงนะ...ที่สวรรค์มันจะลงโทษคนที่อ่อนแอ

เพราะเวลาที่รู้สึกแย่มันจะยิ่งแย่เข้าไปเรื่อย...

ทั้ง ๆ ที่ชั้นยังยืนอยู่ที่เดิม

<------------->

แต่มาถึงวันนี้...ชั้นคิดว่าชั้นพร้อมแล้วที่จะออกเดิน

พร้อมแล้วที่จะออกจาที่เก่าๆ

พร้อมที่จะก้าวออกมาจากความกลัว

ไม่มีใครรู้หรอกว่าพรุ่งนี้จะเป็นยังไง

แต่ชั้นคงไม่อยากให้มันเหมือนกับวันนี้หรอกนะ

เพราะถ้าวันนี้แย่...พรุ่งนี้ก็คงแย่กว่าเก่า

พร้อมแล้วที่จะเปลี่ยน

เพราะชั้นมีชีวิตอยู่ชีวิตเดียว...ชั้นไม่อยากผูกมันอยู่กับความกลัว

ที่มันจะบั่นทอนความสุขของชั้นไปเรื่อยๆ

ทีความรักที่ใครต่อใครว่ากันว่าเป็นทุกข์

ทุกคนยังกล้าเผชิญกับมัน

แล้วกับชีวิตชั้นทั้งชีวิต...ชั้นจะปล่อยให้มันหยุดนิ่ง...

มีแค่ลมหายใจที่ยังรู้ว่ามีชีวิตอยู่เท่านั้นเหรอ

ถ้าชั้นมีเส้นชัย...ชั้นต้องเดิน...ชั้นต้องเคลื่อนไหว

จะเจออะไรมันก็ต้องเจอ

เพราะถ้าไม่ผ่านมันมาบ้าง...ชั้นจะรู้ได้ไงว่าชั้นกำลังเดินอยู่

<------------>

ป.ล.

มาถึงตรงนี้...ถ้าใครอ่านจบ...ขอบอกว่า...อดทนดีมากค่ะ

ยาวมากเลยนะ

ขอบคุณค่ะที่อุตส่าห์อ่านจนจบ

ขอบคุณความรักที่เข้ามาทักทาย

ขอบคุณเสียงปลุกของแม่ที่ทำให้ชั้นยังรู้ว่าชั้นยังมีชีวิตอยู่

ขอบคุณทุกคนที่เชื่อในตัวฉัน

ขอบคุณตัวฉันเอง...ที่กล้าจะเดิน...ซักที